Patkirqt Ghalamov Qashac

genres: Minstrel/Ashough
Պատկիրքըտ ղալամով քաշած, թահրըտ ռանքէ ռանգ իս անում.
Էրեսըտ խալըն ծածկում է՝ մազիրըտ, խափանգ իս անում.
Բացուիլ իս կարմիր վարդի պէս, բլբուլի հիտ հանգ իս անում.
Ակռէքըտ օսկումըն շարած, պըռօշըտ մահանք իս անում։

Էրեսըդ նուր լուսնի նըման՝ քանի կեհայ, կու բոլըրուի.
Դաստամազըտ նամ չի ուզի՝ առանց հիւսիլ կու օլըրուի.
Էնդու համա քու տեսնողըն իր ճամբեմէն կու մոլըրուի,
Եփ մըտնում իմ մէջլիսումըն, շանգ-շուխի շարանգ իս անում։

Էրեսըտ տեսնելու կու գան քաղաք-քաղքով, գիղ՝ գիղի պէս.
Միռնողըն քիզմէն կու առնէ անմահական դիղ՝ դիղի պէս.
Յիփ տիղեմէտ ժամ իս գալի, շըխշըխկում իս ջիղջիղի պէս.
Ի՞նչ կոնիս սանթուր, քամանչէն՝ զուգսըտ՝ չոնգուր, չանգ իս անում։

Ծուցիտ մէջըն վարդ, մանիշակ, սընբուլ ու սուսան իս շինի.
Քու տէրըն բաղըն ի՞նչ կոնէ՝ քու հուտըն ռեհան իս շինի.
Քամին մէջըն անց է կենում՝ մազիրըդ ելքան իս շինի.
Աշխարքըն ծով, դուն մէջըն նաւ ման իս գալի, լանգ իս անում։

Տասնեմէդ մէկըն չին ասի՝ թէկուզ աշխարհըս քիզ գովին.
Նովափար ծաղիկ ծովային, մանիշակ բաց արած հովին.
Բաս քու էշխին վո՞ւնց դիմանամ. ջուրըն տանէ Սայաթ—Նովին,
Թէ տեսնողըտ մէկ էլ տեսաւ, դիւանայ դաբանգ իս անում։