Ashkharhums A’kh Chim Qashi

genres: Minstrel/Ashough
Աշխարհումս ա՜խ չիմ քաշի, քանի վուր ջա՛ն իս ինձ ամա.
Անմահական ջրով լիքն օսկէ փնջան իս ինձ ամա.
Նստիմ, վրէս շըվաք անիս՝ զարբաբ վրան իս ինձ ամա.
Սուչս իմացի, էնէնց սըպանէ՝ սուլթան ու Խան իս ինձ ամա։

Մէջքդ սալբու-չինարի պէս,ռանգդ Փռանզի ատլաս է,
Լիզուդ շաքար, պռօշդ ղանդ, ակռէքդ մարգրիտ ալմաս է,
Օսկու մէջն մինա արած աչքիրդ ակնակապ թաս է.
Պատուական անգին ջավահիր, լալ—Բադէշխան իս ինձ ամա։

Յիս էս դարդին վո՞ւնց դիմանամ՝ մակա՞մ սիրտս ունիմ քարած,
Արտասունքս արուն շինեցիր, խիլքս գլխէս ունիմ տարած.
Նուր բաղ իս, նուր բաղչԻ մէջըն բոլորքդ վարդով չափարած.
Վըրէդ շուռ գամ բլբուլի պէս՝ սիրով սէյրան իս ինձ ամա։

Քու էշխըն ինծԻ մաստ արաւ. յիս զարթուն իմ, սիրտս է քնած.
Աշխարհս աշխարհով կշտացաւ, իմ սիրտս քիզնից սով մնաց.
Եա՛ր, քիզ ինչ՞ով թարիփ անիմ՝ աշխարհումս բան չմնաց.
Կրակէ ծովեմէն դուս էկած՝ ռաշ ու ջէյրան իս ինձ ամա։

Ի՞նչ կու լի մէկ հիտըն խօսիս՝ թէ վուր Սայաթռնովու եար իս.
Շուխքըդ աշխարըս բռնիլ է՝ արեգակի դէմըն փար իս.
Հուտով հիլ, միխակ, դարիչին, վարդ, մանուշակ, սուսանբար իս.
Կարմրագոյն՝ դաշտի ծաղիկ, հովտաց շուշան իս ինձ ամա։